sıçanların ve farelerin becerileri

Sıçanlar araç sürebildi ve bu durum stresi azalttı

6 dakikalık içerik

Sıçanların ve farelerin becerilerine bir yenisi daha eklendi. Bilim insanları sıçanları, sürüş becerisi konusunda eğitti. Çalışmada, yeni bir beceri edinmenin sıçanlarda stresi azalttığı ortaya çıktı.

Sıçanlar, beyinlerinin düşündüğümüzden daha esnek olduğunu bizlere bir kez daha gösterdi ve bunu, küçük bir araba kullanarak kanıtladı. Bulgular, yeni becerilerin öğrenilmesinin stresi nasıl azalttığını ve nörolojik ve psikiyatrik koşulların zihinsel yetenekleri nasıl etkilediğini anlamak için kullanılabilir.

Kemirgenlerin nesneleri tanımayı, pres çubuklarını ve labirentlerde yollarını bulmayı öğrendiklerini biliyoruz. Bu testler genellikle beyin koşullarının bilişsel işlevi nasıl etkilediğini incelemek için kullanılır ancak sadece dar bir hayvan bilişi penceresi yakalar. Amerika Birleşik Devletleri Virginia eyaletindeki Richmond Üniversitesi‘nden Dr. Kelly Lambert, sıçanların yeni bir beceri kazanmasını sağladı ve bu becerinin stres faktörünü azalttığını ortaya koydu.

Sıçanlar mısır gevreğine ulaşmak için direksiyon başına geçti

Lambert ve ekibi, sıçanları mısır gevreği ödülü karşılığında minik arabaları sürmek için başarıyla eğitti.

Çalışma, yalnızca sıçanların gelişmiş beyinleri hakkında düşünmemizi sağlamıyor, ayrıca, bir gün akıl hastalıkları için farmasötik olmayan yeni tedavi biçimlerinin geliştirilmesine yönelik de fikirler sağlanılabileceğini gösteriyor.

Ekip, tekerlekler üzerinde duran şeffaf bir plastik yiyecek kabından mini bir araç üretti. Araç, alüminyum bir taban ve direksiyon simidi görevi gören üç bakır çubuktan oluşuyor. Bir sıçan alüminyum zeminde durup bakır çubukları pençeleriyle tuttuğunda, elektrik devresi devreye giriyor ve sol, orta ya da sağ çubuğa dokunmak aracı farklı yönlere götürüyor. 6 dişi ve 11 erkek sıçan, aracı 4 metrekareye kadar dikdörtgen alanda sürmek için eğitildi. Sıçanlar, direksiyon çubuklarına dokundukları ve aracı ileri doğru sürdükleri zaman mısır gevreği parçalarıyla ödüllendirildi.

Ekip, sıçanların daha uzak noktalara sürüş yapabilmesi için, daha uzak yerlere ödüller koyarak becerilerini teşvik etti.  Lambert, “Aracı benzersiz bir şekilde yönlendirmeyi öğrendiler ve nihayetinde ödüllendirilmek için hiç kullanmadıkları direksiyon düzenekleri ile meşgul oldular.” dedi.

Araç sürmek sıçanları rahatlattı

Araç sürmeyi öğrenmek sıçanları rahatlatıyor gibiydi. Araştırmacılar bunu iki hormon seviyesini ölçerek değerlendirdi; stres belirteci kortikosteron ve strese karşı koyan dehidroepiandrosteron (dhea). Sıçanlardaki dheanın, kortikosterona oranı, sürüş eğitimleri boyunca artış gösterdi. Bu bulgu, Lambert’in önceki çalışmalarını -sıçanların, gömülü yiyecekleri kazmak gibi zor görevlerde usta olduktan sonra daha az stresli olduğunu- doğruladı.

Tıpkı insanlar yeni bir beceri kazandığında ya da beceride uzmanlaştığında nasıl mutlu hissediyor ise, sıçanlar da yeni bir beceri kazandığında aynı doyumu alabilir. İnsanlarda bu duruma özyeterlilik deniliyor.

Bu fikre destek olarak ekip, aracını kendi süren sıçanların dehidroepiandrosteron seviyelerinin daha yüksek olduğunu ve uzaktan kumandalı araçlarda yolcu olarak bulunan sıçanlara göre daha az stresli olduğunu tespit etti.

Dr. Lambert, araştırmacıların nöropsikiyatrik durumları incelemek için sıçan modellerinde geleneksel labirent testlerinin yerini daha karmaşık sürüş görevlerinin alabileceğini söyledi. Örneğin, Parkinson hastalığının motor beceriler ve mekansal farkındalık üzerindeki etkilerini veya depresyonun motivasyon üzerindeki etkilerini araştırmak için sürüş testleri kullanılabilir. Bu konuda Dr. Lambert, “Daha gerçekçi ve zorlu modeller kullanırsak, daha anlamlı veriler sağlayabiliriz.” şeklinde açıklama yaptı.

Ekip, artık neden bu durumun stresi azalttığını ve hangi beyin alanlarının dahil olduğunu anlamak için takip deneyleri planlıyor.

Kaynak;

New Scientist

Sizin yorumunuz nedir?

Your email address will not be published.